De culturele ruimte is van iedereen!

Blokbuster
was onlangs nog eens blij. Blij om een dode mus weliswaar, maar dat kon
de pret niet bederven. In afwachting van de Grote Avond (revolutie)
hebben de kameraden van de trotskistische internationale nog eens een
belangrijke overwinning gehaald op het alomtegenwoordige “zwarte
gevaar” van het fascisme.
De
overwinningsretoriek kon niet op. Een gevolg van de zegeroes of andere
roesmiddelen? Vorig jaar opende schrijver en uitgever Philippe Randa
immers een kleine alternatieve boekenwinkel (Primatice) in het hartje
van Luik en nu zijn zij erin geslaagd die tot sluiting te dwingen.
Althans dat beweren ze zelf. De boekenwinkel ontkent alle geruchten van
dien aard. In het Luikse herinneren de identitaire militanten van het
vroegere AGIR en Terre et Peuple Wallonie zich nog goed de praktijken
van de plaatselijke antifascisten. De meest spraakmakende agressie van
die laatsten was destijds de brandstichting in het partijlokaal van
AGIR. Nu ja, spraakmakend? Herinnert u zich iets uit de media? De
antifascistische daders handelden wellicht in naam van de “democratie”
of de “volksdemocratie”. Ze konden bijgevolg rekenen op laksheid,
zoniet steun van de “democratische” politieke en gerechtelijke
overheden.

De trotskistische
strijd houdt niet op. Welke strijd vraagt u zich af: de
antifascistische of de antikapitalistische? Vooral die laatste…
Blokbuster vindt het ongehoord dat men in een vrij land nog
niet-verboden “nazistische literatuur” kan bestellen bij FNAC. Een
grappig detail: de “Fédération Nationale d’Achat des Cadres” is
destijds gesticht door de trotskisten André Essel en Max Théret.
Beroepsantifascist Manuel Abramowicz van het Observatoire Belge de
l’Extrème Droite (OBED) vervoegt hen in de strijd: “Ik was dan ook
verbaasd te zien dat via onder andere Fnac.com er een dikke 200 van dat
soort extreem rechtse, nazistische en racistische titels te koop zijn.
[…] Het gaat niet om boeken die bij wet verboden zijn omdat ze
racistisch zijn, wel om boeken waar, door hun ideologische inhoud of
door de achtergrond van de auteur wel enige uitleg bijhoort” (De
Morgen, 9/01). OBED viseert auteurs als Roland Gaucher, Henri de
Fersan, Gilbert Sincyr of Alain de Benoist. Misschien helpt een
vergrootglas om in dat rijtje Duitse auteurs laat staan nazi’s terug te
vinden?
OBED wil dat FNAC op zijn minst een waarschuwing geeft
bij de “geïndexeerde” boeken, maar het zou hen natuurlijk het liefst
van al verboden zien. Het doet enigszins denken aan rookverboden: het
begint met waarschuwingen op de pakjes sigaretten en het eindigt met
openbare rookverboden. Het alwetende OBED denkt dat de kopers van die
boeken zo achterlijk zouden zijn dat ze de auteurs ervan niet zouden
kennen. FNAC-woordvoerster Ingrid Daelemans: “De service die wij
leveren betekent dat zowel extreem linkse als extreem rechtse boeken te
koop zijn. Die laatste categorie zal echter nooit gepromoot worden”
(Ibid.). Merk dus op hoe selectief die promotie is! En ze gaat verder:
“De vrees van OBED voor ‘massaverspreiding’ van racistische boeken is
ongegrond. De afgelopen twee jaar zijn zes exemplaren verkocht”
(Ibid.). Het is overigens goed mogelijk dat die zes exemplaren door
beroepsantifascisten zijn gekocht, want van lieden die een index van
verboden boeken maken, mag men toch verwachten dat ze die alle 200
gelezen hebben? OBED heeft uiteindelijk zijn slag thuisgehaald dankzij
een paginagroot artikel in Le Soir, de krant die even antifascistisch
als anti-Vlaams is. FNAC zal dus voortaan alle boeken van Dualpha, de
uitgeverij van boekenwinkel Primatice, uit zijn elektronische
boekenbank weren.
De antifascistische strijd van klein-links
is verworden tot een heksenjacht ten dienste van de heersende Belgische
kliek, het nationale én het internationale kapitaal. Dat de
antifa-kwieten hun bedenkelijke praktijken dan nog eens durven te
plaatsen in een wereldwijde strijd tegen het kapitalisme getuigt alleen
van hun belachelijke grootheidswaan. Het antifascisme is een
luxeprobleem voor spokenjagers met te veel vrijetijd. Terwijl het
kapitalisme dagelijks duizenden zoniet miljoenen slachtoffers over heel
de wereld maakt, houden deze zogenaamde antikapitalisten zich bezig met
een kleine “fascistische” boekenwinkel, zes bij FNAC bestelde
“fascistische” boeken en binnenkort een betoging tegen “fascistische”
studenten. De trotskisten leven in het verleden. Dat ze nog altijd
gepreoccupeerd zijn door fascistische en stalinistische vijandbeelden
is daar het beste bewijs van.
Wij van het N-SA zijn van mening
dat de culturele ruimte van iedereen is. Als de vrijheid zich van
censuur gaat bedienen, dan zou iedere geëngageerde burger spontaan
gealarmeerd moeten zijn. Wij hebben niet de pretentie om onszelf tot
“enige ware oppositie” uit te roepen. Wij doen bijgevolg niet mee aan
de wisselende coalities die worden gevormd en waarbij de ene oppositie
meehelpt om de andere uit te schakelen. Voor men het goed en wel
beseft, is men immers zelf aan de beurt. Elke boekenjacht eindigt met
boekenverbrandingen, elke heksenjacht met heksenverbrandingen. Vandaag
Primatice, morgen Groene Waterman?
“Als de waarheid niet vrij is, is de vrijheid niet waar”. (Jacques Prévert)